Radosna niedziela

W niedzielę, 11 maja, mieszkańcy Lichyni i Zalesia przeżywali bardzo radosną uroczystość. To właśnie w tym dniu swoje prymicje miał ksiądz Łukasz Szablicki z Lichynii. Mieszkańcy obu miejscowości specjalnie na tę okazję przystroili pięknie swoje domy i obejścia. – Cała nasza wspólnota bardzo się zaangażowała – mówi proboszcz Teodor Smiatek. Ksiądz Łukasz bardzo głęboko i radośnie przeżywał dzisiejszą uroczystość. Patrzę z optymizmem w jego przyszłość, ponieważ jestem pewien, że będzie dobrym kapłanem.
O godzinie 11.00 pięknie odnowiony kościół pod wezwaniem Świętego Józefa w Lichynii zapełnił się po brzegi. Wszyscy chcieli towarzyszyć księdzu Łukaszowi w tym najważniejszym w jego życiu dniu. Podczas kazania ksiądz Piotr Wojtala opowiadał o cieniach i blaskach życia kapłańskiego: - Pamiętaj, że będziesz mieć wiele Niedzieli Palmowych, kiedy będą witać cię z otwartymi ramionami. Niestety będą się również zdarzały Wielkie Piątki, które będą dla ciebie trudne, jednak my zawsze będziemy wspierać cię modlitwą – zakończył kaznodzieja.
– Dziś jest najszczęśliwszy dzień w twoim życiu, ale jest to również szczęśliwy dzień w życiu nas wszystkich – powiedział burmistrz Hubert Kurzał podczas składania życzeń. – Dziś jesteś najważniejszą osobą w całej naszej gminie – zakończył burmistrz. Ksiądz Łukasz Szablicki serdecznie podziękował Bogu oraz wszystkim, którzy towarzyszyli mu podczas jego drogi do kapłaństwa. Wręczył wiązanki kwiatów swojej rodzinie oraz księżom, którzy przyczynili się do tego, że został duchownym. Podziękował również za modlitwy i wsparcie. Ksiądz udzielił indywidualnego błogosławieństwa członkom swojej rodziny oraz duchownym. Po uroczystej mszy świętej udano się na przyjęcie do sali OSP w Lichyni. O godzinie 15.00 w kościele pod wezwaniem Świętej Jadwigi Śląskiej w Zalesiu Śląskim odbyło się uroczyste nabożeństwo majowe, podczas którego ksiądz Łukasz udzielił indywidualnego błogosławieństwa wszystkim zebranym parafinom.
Ksiądz Łukasz Szablicki był ministrantem już od 1994 roku. W jego najbliższej rodzinie nie było wcześniej powołań.
– Już wcześniej gdzieś w środku czułem i wiedziałem, że mój syn zostanie księdzem – mówi dumny ojciec Marcin Szablicki. – Dlatego wiadomość o tym, że chce iść do seminarium przyjąłem ze spokojem. Tak samo jak Pan Bóg musiał dać znać synowi o jego powołaniu, tak samo dał znak i mnie – zakończył pan Marcin.
– Na pewno nie zabroniłabym synowi tego, żeby został księdzem – mówi Elżbieta Szablicka, mama księdza Łukasza. – Nie przeszkadzałam mu w jego drodze, tylko starałam się go wspierać i pomagać mu modlitwą.
Swoją praktykę diakońską ksiądz Szablicki odbył w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kluczborku. Pomagał również w prowadzeniu kolonii Caritas oraz podczas obozów ministranckich. Napisał pracę magisterską pod tytułem „Nauka Chrystusa o małżeństwie w Mt 5,27-31”. Do swoich hobby zalicza biblistykę, muzykę, fotografię oraz grę na saksofonie. – Rozważania na temat mojego powołania przypominały wykres sinusoidy – mówi ksiądz Szablicki. - Raz powołanie się pojawiało i znów na jakiś czas znikało, ponownie się pojawiało i znikało itd. Jednak w klasie maturalnej, gdzieś przed świętami Bożego Narodzenia, byłem już pewien na sto procent, że chcę zostać kapłanem. Na moje powołanie wpływ wywarło wiele osób. Przede wszystkim byli to księża proboszczowie byli i obecni, księża pochodzący z mojej rodzinnej parafii oraz księżą katecheci, z którymi miałem styczność na lekcjach religii w szkole średniej. Było również sporo osób świeckich, które wywarły wpływ na moją decyzję. Zgadzam się ze stwierdzeniem, że pierwszym seminarium jest rodzina, która wpaja zasady i wiarę. Oczywiście mam pewne obawy jeśli chodzi o moje życie kapłańskie, ponieważ z pewnością nie będzie ono usłane płatkami róż. Mam jednak nadzieję, że z Bożą pomocą oraz dzięki modlitwie wszystko będzie dobrze.
Ula Janda