Duzi chłopcy w piaskownicy

Za miesiąc wybory, a chłopcy wciąż w piaskownicy. Jareczek będzie rozmawiał z Doneczkiem tylko wtedy, jeśli Doneczek przyjdzie na jego podwórko. Tak było tydzień temu. Podczas weekendu nastąpiła zmiana. Jarek usiądzie z Donkiem przed kamerami pod warunkiem, że ten najpierw zwinie białą flagę.

Dziennikarze biegają za ferajną Jareczka i chcą się dowiedzieć, o co chodzi, ale nawet najbliżsi kumple Jareczka nie wiedzą. Nie ma to zresztą żadnego znaczenia. Gdyby nawet Donek zwinął wszystkie flagi - białe, narodowe, kościelne i strażackie - to Jareczek znów coś wymyśli. Bo Jareczek jest przerażony. Gdy się tylko budzi, od razu zwołuje konferencję prasową, żeby oświadczyć, jak bardzo poraziła go w nocy polityka Doneczka. W południe kolejny briefing, po obiedzie następny i jeszcze jeden przed wieczorem. Przed północą przerażenie osiąga już tak katastroficzne rozmiary, że następnego ranka Jareczek nie umie się powstrzymać przed wysuwaniem wobec Doneczka kolejnych warunków.

Za miesiąc wybory. Czy ktoś z Państwa słyszał może, co poszczególne partie chcą nam zagwarantować albo przynajmniej obiecać w nadchodzącej kadencji? Przerzucam wszystkie kanały w TV, przeglądam codziennie parę kilogramów gazet i nigdzie nie mogę tej oczywistej informacji znaleźć. Choćby w ogólnym zarysie. Nieustannie natomiast trafiam na relacje o tym jak duzi chłopcy bawią się w piaskownicy. Zamiast debaty o najważniejszych sprawach dla Polski, o życiowych problemach Polaków, które trzeba niezwłocznie rozwiązywać bez względu na to, kto zwycięży w wyborach, od świtu do nocy mamy w mediach debatę na temat braku debaty.

Z jednej strony zastanawiam się, dlaczego media tak bardzo się uparły, żeby zmusić Jareczka i Doneczka do spotkania we wspólnej piaskownicy, skoro wszyscy mniej więcej wiemy, co obydwaj mają nam do powiedzenia. Z drugiej strony - nachodzi mnie refleksja, czy oni nie prowadzą świadomie tej komicznej gry w dwa ognie, ponieważ również doskonale wiedzą, co by nam powiedzieli, gdyby ich w końcu do tego zmuszono.

Jareczek i Doneczek mają swoje słupki badania opinii publicznej, więc może chcą się dokolebać do dnia wyborów, żeby jak najmniej stracić, czego wspólna debata nie może zagwarantować jednemu ani drugiemu. W sąsiedniej piaskownicy przebiera przecież nogami Grzesiu z SLD i tylko czeka, żeby tamci dwaj sypnęli sobie piaskiem po oczach.

W ciągu 20 lat demokracji społeczeństwo nieco zmądrzało i nie nabiera się już na przedwyborcze bajki, lecz oczekuje konkretów. Nie można już społeczeństwu powiedzieć: jeśli nas wybierzecie, to będziecie młodzi, zdrowi i bogaci. Zabawa w piaskownicę to dla nich samych całkiem dobry sposób na przetrwanie. Należy tylko zapytać, jak długo jeszcze elektorat będzie chciał w tej zabawie uczestniczyć? Jeśli za miesiąc większość Polaków znów nie pójdzie na wybory, nie będzie to świadczyło o braku zainteresowania przyszłością kraju, ale o sprzeciwie wobec dużych chłopców, którzy nie wyrośli z piaskownic.

Karol Cebula