Alfred Graetzer - rysownik ze Strzelec

Alfred Graetzer - rysownik ze Strzelec

Artykuły : 
Numer wydania: 

[img_assist|nid=3395|title=|desc=|link=popup|align=right|width=104|height=150]Jest zapomnianą kartą w historii miasta i jednocześnie prawdopodobnie najwybitniejszym artystą, jakiego Strzelce dały światu. Alfred Graetzer urodził się 28 grudnia 1875 roku w Gross Strehlitz. Niewiele wiadomo o jego dzieciństwie. Był pochodzenia żydowskiego. Po ukończeniu gimnazjum na początku uczył się mechaniki (budowa maszyn) i pracował jako uczeń w Berlinie.

Jednak miał inne zdolności. Malował i rysował, więc przeniósł się na Akademię Sztuk Pięknych w Berlinie, gdzie podjął studia. Musiał mieć wielki talent, bo został przyjęty bez problemów. Następnie kontynuował naukę w Monachium.
Po pewnym czasie razem z Simonem Hollósy, malarzem węgierskim (1857 – 1918) przeniósł się do Nagybanya (Węgry). Pracował także w Paryżu u Oliviera Mersona, na Śląsku, a także w Dreźnie u Bantzera i Wittinga. W Dreźnie osiadł i w 1903 r. założył rodzinę. Po urodzeniu się pierwszego syna jego żona ciężko zachorowała i była zmuszona wyjechać do sanatorium. Od tego czasu Alfred Graetzer więcej czasu spędzał w Berlinie, gdzie nadal tworzył obrazy litograficzne. Przez wiele lat swojej twórczości był znany jedynie wśród najbliższych przyjaciół. Dopiero w 1910 r. za pośrednictwem czasopisma po raz pierwszy jego rysunki zostały przedstawione większej publiczności. Został bardzo ciepło przyjęty przez krytykę i znawców malarstwa. Niestety jego wielbiciele zbyt długo nie cieszyli się jego twórczością. Alfred Graetzer zmarł nagle 11 sierpnia 1911 r. w Berlinie w wieku 35 lat.
Do dziś zachowały się niektóre jego prace i ich opis. Alfred Graetzer tworzył rysunki czarno-białe w szczególnie wykorzystując litografię. Jest to technika graficzna druku płaskiego, w której rysunek przeznaczony do odbicia wykonuje się w kamieniu litograficznym. Także odbitka wykonana była tą techniką. Alfred Graetzer interesował się również innymi dziedzinami nauki jak matematyka i filozofia, które wykorzystywał w swoich pracach. Łączył przyrodę z nauką, co umożliwiało przekazywanie uczuć i duchowości w rysunku. Kształcił się u znanych mistrzów epoki, lecz natura był dla niego bardzo bliska - zawsze wracał w twórczości do pięknej i prostej przyrody, która dla niego była inspiracją i najdoskonalszym wzorem. Patrząc na dzieła artysty, wyraźnie widać, że jego głównym motywem były krajobrazy.
Dzieło „Przedwiośnie” pochodzi z 1899 r. i ukazuje piękno przyrody budzące się do życia po zimie. Rzadko spotkać można obrazy lekkie, pogodne i radosne jak na przykład z 1911 r. „Słoneczny Domek”, przedstawiający wspomnienia o radosnych chwilach życia. Często przyroda była pokazywana jakby we śnie, którą mogą obudzić tylko promienie słoneczne. Widać to na obrazie „Na skraju Lasu” – ostatnim dziele, jakie artysta stworzył przed śmiercią w 1911 r.
Alfred Graetzer tworzył także inne obrazy zwane alegoriami. Były to „Matka z dzieckiem” bądź „Przy krzewie róż” oraz cykl obrazów przedstawiających jego żonę i syna. Początkowo dzieła te odzwierciadlały szczęśliwą rodzinę, potem choroba żony odcisnęła się na jego twórczości.
Powstały także litografie paru wybitnych osób, jak też prostych rolników. Pod koniec studiów zainteresował się przede wszystkim Żydami – rosyjskimi i polskimi, których rysował do końca życia. Inspiracją dla Alfreda Graetzera była przede wszystkim twórczość Hermanna Strucka (1876 – 1944) niemieckiego Żyda i artysty malarza, z którym pochodzący ze Strzelec rysownik wiele lat się przyjaźnił. Artysta ukazywał życie i postacie Żydów - często zmartwione i blade twarze, smutne oczy i zatroskane rysy twarzy. Zmarszczki na czole i policzkach Żydów symbolizowały zwątpienie oraz strapienie. Alfred Graetzer malował tak, jak widział - przedstawiał wewnętrzny związek między myślami i uczuciami.
Piotr Smykała
Romuald Kubik
Za tłumaczenie z języka niemieckiego serdecznie dziękujemy Michaeli Thomalla

Odpowiedz